وب سایت خبر گزاری عقاب نیوز

(پروژه تاپی)؛سکوی اقتصاد یا اهرم فشار؟!

202

تاپی موجی از امید را در کشور به وجود آورده و امنیت و کاهش جمعیت بیکار بیش از فواید اقتصادی آن مورد توجه قرار گرفته است، پروژه ای بلندپروازانه در ناامن ترین منطقه که بیست و سه سال قبل مطرح و سرانجام کلنگ آن در سال 2015 در ترکمنستان به زمین خورد و روز جمعه با حضور مقام های ارشد چهار کشور زی نفع در هرات افتتاح شد.
مراسم افتتاح پروژه تاپی در تبلیغات گسترده حکومت در میانه جنگ و اوج ناامنی ها زمانی در کشور برگزار شد که همچنان در هاله ای از مشکلات پیچیده سیاسی حاکم بر افغانستان، پاکستان و هند قرار دارد و اینکه تا سال 2019 به سرانجام می رسد یا بدل به اهرم و زمین بازی دیگر می شود نیز گنگ و قابل پاسخ نمی باشد.
ترکمنستان پس از فروپاشی شوروی خواهان صدور منابع سرشار گاز خود به جنوب آسیا بود اما مانع بزرگی همچون طالبان و القاعده در کنار سیاست اسلام آباد که بر تمویل این گروه های تروریستی حاکم بود، تحقق نیافت تا اینکه در واپسین ماه های حکومت وحدت ملی و زمانی که پاکستان زیر فشار جامعه جهانی قرار دارد بدل به همکاری میان چهار کشور شود در حالی که روابط افغانستان- پاکستان و پاکستان – هند در تیره ترین روزگار است و قدرت های بزرگ جهانی و منطقه ای در جنگ و صلح کشور نفع های کلان دارند جدای از نظام سست و در حال سقوط حاکم.
و با وجود اینکه پاکستان در گذشته به تکرار نشان داده که حاضر به قربانی کردن اقتصاد و مردم خود برای تامین گروه های تروریستی برای نابودی افغانستان است و ارتش این کشور هیچ گاه خواهان فربه کردن هند به عنوان دشمن قوی نمی باشد، آینده پروژه تاپی تاریک و یا حداقل در کوتاه مدت به سرانجام نمی رسد.
از جانب دیگر، افغانستان که خواهان بدل شدن به چهارراه اقتصادی می باشد در حساس ترین منطقه ای قرار دارد که طی چهار دهه گذشته نه تنها زیربناهای خود را از دست داده بلکه میدان رقابت قدرت های است که از جنگ به منفعت می رسند و گروه ای تروریستی در وابستگی شدید به حامیان خود، این پروژه را به عنوان منبع مالی و اهرم فشار دیگر می بینند در حالی که نیروی ویران کننده هر توسعه و مدرنیته در افغانستان بوده و هستند، بماند که چه کشتارهای هرروزه ای را در کشور صورت می دهند.
در این میان، حکومت اشرف غنی که با ایجاد نفاق قومی در سیاست قبیله ای سبب ناامنی و گسترش دامنه جنگ از جنوب به شرق و شمال و بخصوص غرب کشور شده با اختلاف های عمقی درونی، در سیاست خارجی نیز شکننده می باشد و فساد ریشه ای آن استوار بر هزینه پروژه های بزرگ اقتصادی است. این در حالی است که تحقق این پروژه در کشوری که بیش از دو قرن بنا به سیاست های شوم خارجی از دوران حاکمیت بریتانیا و شوروی گرفته تا امریکا و پاکستان سبب به سرانجام نرسیدن هیچ پروژه زیربنایی و اقتصادی شده و با توجه به پیچیدگی روابط میان اسلام آباد و دهلی نو در هاله از امید و هراس قرار گرفته است. و اگر اکنون، مقام های چهارکشور دخیل در منفعت پروژه بزرگ تاپی از ترکمنستان با گذر از افغانستان به پاکستان و سرانجام در هند از همکاری می گویند و اتحاد در رسیدن به شکوفایی اقتصادی اما هیچ تضمینی وجود ندارد که نگاه پاکستان تا اتمام این طرح همین گونه باقی بماند و حکومت افغانستان نیز در تحقق آن کوشا باشد در حالی که در گوشه گوشه جهان اهداف استراتژیک کشورها به تکرار از اقتصاد قربانی گرفته است، چه رسد به کشورهای که بر مبنای ناامنی و خصومت پایه گذاری شده اند. (afghanpaper)
n00101710-b

Comments are closed.